Üretim Yönetimi: Vize Son Gün Tekrar Kâğıdı (Ünite 1–4)

Yalnızca ders kitabına dayanır. Her maddenin sonundaki gri s. n kitabın basılı sayfa numarasıdır.

7 = listedeki madde sayısı · KOD = akılda tutma kodu (kitapta yok, ezber kolaylığı için) · ⚠ = kitapta tutarsızlık / dikkat · ★ = "Neler Öğrendik" sorularında doğrudan soruldu

Ünite 1 · Üretim Yönetimine Giriş (s. 2–37)

Kritik tanımlar

Üretim:
Kaynakları istenen mal ve hizmetlere dönüştüren, sonucunda müşteriye değer yaratan ve sunan faaliyetler. s. 3
Mal / Hizmet:
Mal ihtiyacı karşılayan, fayda yaratan somut ögedir (sandalye, elma, kalem); arza bağlı olarak kıttır. Hizmet soyut ekonomik faaliyettir; zaman, yer, form ya da psikolojik değer kazandırır. ★ s. 3
Üretim yönetimi:
Mal ve hizmet üretimi için gerekli kaynakları planlayan, organize eden, koordine eden ve kontrol eden işletme fonksiyonu; üretim sistemini tasarlar, yürütür, geliştirir (Reid ve Sanders). s. 4
Verimlilik / Etkinlik:
Verimlilik bir işi olası en düşük maliyetle yapmak; etkinlik en büyük değeri yaratmak için doğru işi yapmak. İkisi birden maksimize edilemezse ödünleşme yapılır. s. 4
Katma değer:
Girdilerin maliyeti ile çıktıların fiyatı/değeri arasındaki fark. s. 5
Tesis yerleşimi:
Personel, makine ve malzemenin dâhil olduğu tesisin fiziksel düzenlemesi. ★ s. 14
Malzeme elleçleme:
Malzeme, parça, yarı bitmiş ve bitmiş ürünlerin taşınması, korunması ve kontrolü. s. 14
TKY:
İşletmedeki herkesi kaliteyi iyileştirme ve müşteri memnuniyeti için sürekli çabaya dâhil eden felsefe; "bitiş çizgisi olmayan yarış". s. 20
Değişim mühendisliği:
Verimlilik, çevrim süresi ve kalitede büyük değişim için temel iş süreçlerinin radikal olarak yeniden tasarlanması. s. 20–21
Yalın üretim:
Müşteriye değer katmayan her türlü israfı ortadan kaldırmak için sürekli çalışmak (Toyota üretim sistemi). s. 21–22
Çevik üretim:
Değişen pazar istek ve ihtiyaçlarına hızlı ve etkili karşılık vererek başarılı olma ve hayatta kalma yeteneği. s. 25
Kitlesel özel üretim:
Özel sipariş ürünlerin esneklik ve özelleştirmesini düşük birim maliyetli seri üretimle birleştiren pazarlama ve üretim tekniği. ★ s. 25
Esnek üretim sistemi:
Çeşitli parçaların orta büyüklükteki partilerini eş zamanlı işleyen; bilgisayar kontrollü otomatik elleçleme + NC tezgâhlardan oluşan kompleks (Stecke, 1983). ★ s. 26
Altı sigma / CIM / E-üretim:
Altı sigma: kusurları gidermek için veri odaklı sürekli iyileştirme, milyonda 3,4 hata. CIM: CAD ve CAM ile tesisin tam otomasyonu, ortak veri tabanı. E-üretim: web özellikli, bağsız infotronik teknolojilerle sıfıra yakın kesinti sağlayan dönüşüm sistemi. s. 27–29

Kaç maddeli listeler

  • Üretim yönetiminin amacı: "4 doğru" 4 Doğru kalite; doğru miktar; doğru zaman; doğru üretim maliyeti. Doğru kalite en yüksek kalite demek değildir; fiyata ve teknik spesifikasyona göre belirlenir. KaMiZaMa s. 4
  • Dönüşüm şekilleri 6 Fiziksel (otomobil); kimyasal (kâğıt ★); yersel (buzdolabının müşteriye ulaşması); değiş tokuş (mağazadan gömlek almak); psikolojik (tatil); bilgi (telefonla aramak). Fi-Ki-Ye-De-Psi-Bi s. 5
  • Üretim sisteminin girdileri 9 Hammadde; malzeme; makine; işçilik; yönetim; sermaye; bilgi; girişimcilik; enerji. Akış: girdi → dönüşüm → çıktı (mal, hizmet), geri besleme ile. s. 5
  • Anahtar kavramlar 4 Kaynaklar; sistemler; dönüşüm; değer katan faaliyetler. Kaynaklar 3: iş gücü (en kritik varlık); malzeme; sermaye. s. 5
  • Mal ve hizmet farkları 7 Hizmette girdi çeşitliliği ve müşteri teması fazladır (üretim ile tüketim aynı anda); hizmet emek yoğundur; mal tekdüzedir ve verimliliği kolay ölçülür; mal hammaddeye daha çok dayanır; mal depolanır, hizmet depolanamaz; mal müşteriden ayrılabilir. ★ s. 6–7
  • İşletmenin temel fonksiyonları 4 Üretim; pazarlama; finans; insan kaynakları. s. 7
  • Güncel sorunlar 7 Tedarikçilerle ilişkinin koordinasyonu; tedarik, üretim ve dağıtım ağının küreselleşmesi; mal ve hizmetlerin ortak üretiminin artması; müşteriyle iletişimin yönetimi; üretim gücünün rekabet aracı olarak farkında olunması; ürün geliştirmenin kısaltılması gerekliliği; e-iş'in öneminin artması. s. 11–12
  • Kapsamı belirleyen faktörler 4 İşletme büyüklüğü; sektör; ürettiği ürünler; işletme stratejisi. Kapsamın genişleme nedenleri 4: yoğun rekabet; değişen çevre koşulları; gelişen teknoloji; gelişen müşteri istekleri. s. 13
  • Kapsam alanları (Şekil 1.3) 8 Tesis yeri seçimi; tesis yerleşimi ve malzeme elleçleme; ürün tasarımı; süreç (ve iş) tasarımı; üretim planlama ve kontrolü; kalite kontrol; malzeme yönetimi; bakım yönetimi. Metindeki ayrıntılı liste 15 faaliyettir. s. 13–16
  • Tesis yeri faktörleri 8 Strateji ve planlar; ürün ve süreç tipi; hammadde; pazara yakınlık; devlet politikaları ve teşvikler; ulaşım ağları; çalışan tedariki; çevre düzenlemeleri. s. 13
  • Sınıflandırma ölçütleri 4 Fiziksel yapı; malzeme ve ürün akışı; ürün çeşitliliği; parti büyüklüğü. s. 16
  • Talebe göre üretim sistemleri 3 Stoğa üretim; siparişe göre üretim; siparişe göre montaj (ikisinin melezi). s. 16–17
  • Miktar ve akış hızına göre 3 Kesikli üretim (alt türler: parti tipi, atölye tipi); sürekli üretim (kütle üretimi, akış tipi); proje tipi (eşsiz ürün, sabit konum ★). s. 17–19
  • Çağdaş yaklaşımlar 10 TKY; değişim mühendisliği; yalın üretim; tedarik zinciri yönetimi; çevik üretim; kitlesel özel üretim; esnek üretim sistemleri; altı sigma; bilgisayarla bütünleşik üretim; e-üretim. Tetikleyiciler 3: yoğun rekabet; hızla değişen müşteri istekleri; teknolojik gelişmeler. s. 19, 32
  • TKY ilkeleri 4 Sürekli iyileştirme; üst yönetimin liderliği; çalışanların eğitimi; çalışanların yetkilendirilmesi. ⚠ s. 11'deki sürüm farklıdır: müşteri odaklılık; tüm çalışanların katılımı; sürekli iyileştirme; eğitim. s. 20
  • PUKÖ döngüsü (Shewhart/Deming) 4 Planla; uygula; kontrol et; önlem al. s. 20
  • Yalın sistemde israflar 7 Gereksiz taşıma; fazla stok; gereksiz hareket; boş bekleme; fazla üretim; ihtiyaçtan fazla işlem; kusur düzeltme çabası. s. 21
  • Tedarik zinciri yapısı 5 Hammadde üreticisi → imalatçı → dağıtıcı → perakendeci → son müşteri. s. 22
  • Çevik üretimin temel elemanları 5 Modüler ürün tasarımı; tam bağlantılı bilgi teknolojisi; kurumsal ortaklar; bilgi kültürü; tam işletme katılımı. Çevik olmak için 3: hızlı ürün geliştirme; çok esnek üretim; bütünleşik tedarik zinciri. s. 25
  • Kitlesel özel üretim tipleri (Pine II, 1993) 4 İş birliğine dayanan; uyarlanabilir; şeffaf; kozmetik. Popüler taktikler 2: gecikmiş farklılaşma; modüler tasarım. s. 26
  • Esnek üretimde esneklik 2 Makine esnekliği; iş akımı esnekliği. Makine sayısına göre 3: esnek modüler üretim (1 CNC); esnek hücre (2–3 CNC); esnek üretim sistemi (4 ve daha fazla istasyon). s. 26–27
  • Altı sigma: DMAIC 5 Tanımla; ölç; analiz et; geliştir; kontrol et. Roller: Kara Kuşak (ekibi yönlendiren uzman), Şampiyon (üst yönetim). Amaçlar 4: hata azaltma; maliyet düşürme; zaman tasarrufu; müşteri memnuniyeti. s. 27–28
  • E-üretimin rekabet unsurları 6 Süreç senkronizasyonu; bilgi akışının yönetimi; süreç ve iş akışı otomasyonu; kontrolün yöneticilere verilmesi; tasarım sürecinin bütünleşmesi; iş birliğine dayalı bakım. s. 29

Ünite 2 · Üretim Stratejisi ve Üretim Performans Değerlendirme (s. 38–68)

Kritik tanımlar

Rekabet edebilirlik:
İşletmenin benzer mal/hizmet üreten diğerlerine kıyasla müşteri istek ve ihtiyaçlarını ne kadar etkili karşıladığı. s. 39
Strateji (Dinçer):
İşletmeye yön vermek ve rekabet üstünlüğü sağlamak için işletme ve çevresini sürekli analiz ederek amaçların belirlenmesi, faaliyetlerin planlanması, araç ve kaynakların yeniden düzenlenmesi süreci. ★ s. 41
Misyon:
Organizasyonun varlık nedenini açıklayan ifade; işin ne olduğu, müşterilerin kim olduğu, temel inançlar. s. 42
Çevresel tarama:
Dış ortamın izlenmesi; fırsat ve tehlikeleri görmek için ekonomik, politik ve toplumsal eğilimleri analiz etmek. s. 42
Öz beceriler:
İşletmenin güçlü yönleri; pazarda başarı sağlayan benzersiz yetenekler. s. 43–44
SWOT (durum analizi):
1960'ların ortasında geliştirildi. İç çevredeki güçlü ve zayıf yönler ile dış çevredeki fırsat ve tehditleri belirleyen stratejik planlama tekniği. s. 44–45
TOWS:
İç ve dış faktörleri birleştirerek SO, ST, WO, WT stratejilerini üretir. SWOT somut eylem vermez, seçenekleri TOWS belirler. s. 46
Üretim stratejisi (Sanders, 2011):
İşletme stratejisini desteklemek için kaynakların tasarım ve kullanımını belirleyen uzun vadeli plan. Porter'a göre üretim verimliliği görevi rakiplerden iyi yapmaktır; strateji ise "hangi yarışın kazanılacağını" tanımlar. s. 47
Rekabet öncelikleri:
Üretim faaliyetlerinin işletmeye rekabet üstünlüğü sağlayabilecek yetenekleri. Düşük fiyat, düşük kalite demek değildir. s. 47–48
Ürün / hacim esnekliği:
Ürün esnekliği geniş çeşitlilik sunmak ve ürünü müşteriye uyarlamaktır. Hacim esnekliği talebe göre üretim miktarını hızla artırıp azaltmaktır. s. 50
Üçlü bilanço (Elkington, 1990'ların ortası):
"İnsan, gezegen, kâr"; sadece kârı esas alan değerlendirmenin ötesine geçer. Sosyal, çevresel ve ekonomik açıdan değerlendirir. ★ s. 55–56
Verimlilik:
Üretilenin onu üretmek için gerekene oranı (çıktı/girdi); maliyet başarısında en sık kullanılan ölçü. Toplam verimlilikte tüm girdiler, kısmi verimlilikte tek girdi (en sık kullanılan), çok faktörlüde birden fazla girdi kullanılır (aynı birimde olmalı). s. 59–60

Kaç maddeli listeler

  • Rekabet gücünü etkileyen faaliyetler 10 Ürün ve hizmet tasarımı; maliyet; konum; kalite; hızlı yanıt; esneklik; envanter yönetimi; tedarik zinciri yönetimi; servis; yöneticiler ve çalışanlar. ★ "Tedarikçi sayısı" listede yok. s. 39–40
  • Hızlı yanıtın anlamları 3 Yeni ürünü hızlı sunmak; siparişi hızlı teslim etmek; şikâyeti süratle çözmek ★. s. 40
  • Geride kalma nedenleri 7 Üretim stratejisini ihmal; güçlü yön ve fırsatları kullanamama; kısa vadeli finansal kaygıyla Ar-Ge'yi önemsememe; süreç tasarımı yerine ürün tasarımına aşırı vurgu; sermaye ve insana yatırım yapmama; fonksiyonlar arası iletişim eksikliği; müşteri isteklerini dikkate almama. s. 40
  • Pazarlamanın rekabete etkisi 3 Müşteri isteklerini belirlemek; fiyat ve kalite; reklam ve promosyon. s. 39
  • Strateji düzeyleri (piramit) 3 Şirket stratejisi (en üst) → işletme stratejisi → fonksiyonel stratejiler. Fonksiyonel stratejiler 7: üretim; pazarlama; yeni ürün geliştirme; insan kaynakları; finans; tedarik zinciri; bilgi teknolojileri. s. 41
  • İşletme stratejisinin girdileri 3 Misyon; çevresel tarama; öz beceriler. ★ MÇÖ s. 41, 44
  • Misyon ifadesinde yer alanlar 3 Ulaşılmak istenen hedefler; sektör ve müşteri profili; iş yapma biçimleri. s. 42
  • Dış çevre eğilimleri 4 Piyasa; ekonomik; politik; sosyal. Öz beceri alanları (Tablo 2.1) 5: iş gücü; tesisler; pazar anlayışı; finansal bilgi; teknoloji. s. 42–43
  • Strateji belirleme teknikleri 10 SWOT; vizyon ve misyon bildirileri; portföy analizi; Q sort; senaryo analizi; arama konferansı; beyin fırtınası; risk analizi; multivoting; Delphi. s. 44
  • PESTEL 6 Politik; ekonomik; sosyal; teknolojik; ekolojik; yasal. Tehditler ayrıca Porter'ın Beş Kuvvet modeliyle değerlendirilir. s. 45
  • TOWS stratejileri 4 SO: güç ve fırsat en üstte (uluslararası genişleme). ST: güçlü işletme, düşman ortam (fiyat kırma). WO: zayıflık fazla, fırsat çok (dışarıdan temin, satın alma). WT: en kötü durum (tasfiye ya da birleşme). s. 46
  • Rekabet faktörleri, ana başlıklar 4 Düşük maliyet; yüksek kalite; hızlı ve güvenilir teslimat; esneklik. Şekil 2.5'te 6 eşleşme vardır: fiyat→maliyet; kalite→kalite; hızlı teslimat→zaman (hız); güvenli teslimat→zaman (güvenilirlik); yenilikçi ürün→esneklik (ürün); miktar ve teslimat yeteneği→esneklik (hacim). s. 48
  • Kalitenin boyutları 2 Yüksek performans tasarımı (tasarım kalitesi); mal ve hizmet tutarlılığı (süreç kalitesi). Zaman 2: hız (hızlı teslimat); güvenilirlik (zamanında teslimat). Ayrıca gelişim hızı. s. 49
  • Ödünleşme üçgeni 3 Hız, maliyet, kalite üçü birden olmaz: hızlı ve kaliteli → ucuz değil; ucuz ve kaliteli → yavaş; hızlı ve ucuz → düşük kalite. s. 51–52
  • Üretim stratejisine bakış açıları (Slack vd.) 4 Yukarıdan aşağıya (geleneksel); aşağıdan yukarıya (günlük deneyim); pazar gereksinimleri; üretim kaynakları (kaynak temelli). s. 52–53
  • Üretimin işletme stratejisindeki rolleri 3 Uygulama (en temel, en alt ★); destekleme; yönlendirme (en zor, en üst). U-D-Y s. 53–54
  • Hayes ve Wheelwright: 4 aşama 4 1 İçsel tarafsızlık ("en kötü sorunları düzelt"); 2 Dışsal tarafsızlık ("en iyi uygulamaları benimse"); 3 İçsel destekçi ("strateji ile üretimi ilişkilendir"); 4 Dışsal destekçi ("üretim üstünlüğü sağla", stratejiyi yönlendirir). İT→DT→İD→DD s. 54–55
  • Üçlü bilanço boyutları 3 İnsan: sosyal bilanço; gezegen: çevresel bilanço; kâr: ekonomik bilanço. Ortak sonuç sürdürülebilirlik. s. 56–57
  • Beş performans hedefi 5 Kalite; hız; güvenilirlik; esneklik; maliyet. ★ "Bütünlük" ve "süreklilik" bu hedeflerden değildir. Diğer dört hedefin içsel etkileri maliyeti iyileştirir. KaHGEM s. 57–58
  • Dışarıdan bakıldığında esneklik türleri 4 Ürün/hizmet; karışım; hacim; teslimat. s. 58
  • Verimlilik türleri 3 Toplam; kısmi; çok faktörlü. Kısmi türleri 3: makine; işgücü; enerji. Tablo 2.4: hastane, lokanta, eğlence parkı, tekstil ve çiftlik için ölçüm örnekleri. s. 59–61
  • Verim artırma yolları 2 Çıktıyı koruyup girdi maliyetini azaltmak; girdileri daha iyi kullanmak. Azaltılacak israf 3: malzeme; personel zamanı; tesislerin yetersiz kullanımı. Hizmette ölçüm zordur 2: zihinsel faaliyetler; yüksek değişkenlik (acil serviste önemli olan hazır bulunurluktur). s. 61

Ünite 3 · Ürün Tasarımı ve Üretim Süreci Seçimi (s. 70–107)

Kritik tanımlar

Ürün tasarımı:
Müşteri istek ve gereksinimlerini karşılamak için işletmenin ürün özelliklerine karar vermesini sağlayan süreç. s. 71
Ürün yaşam döngüsü:
Ürünün pazara ilk sunuluşundan çekilmesine kadar geçtiği aşamalar; süresi değişir, yapısı her üründe aynıdır. s. 72–73
Ürün geliştirme süreci (Otto ve Wood):
Hazır pazara yeni ürün kavramlarını getiren faaliyetler grubu. Tasarım süreci bunun içindeki teknik faaliyetler dizisidir. s. 75
Bulanık başlangıç:
Ürün geliştirilmeden önceki ön faaliyetler: strateji, müşteri ihtiyacı, teknoloji ve rakip kararları. En büyük katkıyı tasarım mühendisleri yapar. s. 76
Yaratıcılık / İnovasyon:
Yaratıcılık fikirleri yeni yollarla birleştirme yeteneğidir. İnovasyon yeni fikirlerin yeni ya da iyileştirilmiş ürün ve süreç olarak pratikte başarıyla uygulanmasıdır. s. 79
Tersine mühendislik / Algı haritası:
Tersine mühendislik rakip ürünü parçalarına ayırıp incelemektir. Algı haritası müşteri algısını rakip ürünlerle karşılaştıran grafiktir. s. 79
Dayanıklılık / Güvenilirlik:
Dayanıklılık belirli koşullarda çalışabildiği ve depoda bozulmadan durabildiği süredir. Güvenilirlik istenen gereksinimi istenen zamanda giderebilme becerisidir. ★ s. 84
Standardizasyon:
Bir ürün, hizmet ya da süreçte çeşitliliğin olmama derecesi. s. 86
Poka-yoke:
Montajda hata yapmayı imkânsız ya da çok zor kılan tasarım; proaktif bir yalın yöntem. ★ s. 87
Modüler / Sağlam tasarım:
Modüler tasarım standart parçaları farklı şekilde birleştirip eşsiz ürün yaratmaktır. Sağlam tasarım ürün performansını değişkenliklere daha az duyarlı kılar. ★ s. 87–88
KFY:
Müşteri sesini (Ne'ler) teknik isteklere (Nasıl'lar) dönüştüren süreç ve araç takımı. Kalite evi matrisiyle başlar, önleyici bir yöntemdir. s. 89, 102
Değer analizi (değer mühendisliği):
Müşteriye yönelik ürün fonksiyonlarına odaklanıp maliyeti azaltan alternatifler türetir. Diğer yöntemlerden farkı fonksiyon analizidir. 1947'de General Electric geliştirdi. s. 91
Taguchi yöntemi:
Minimum değişkenlikle kalite özelliğinin en iyi değerini veren parametre ayarlarını arayan parametre tasarımı. Sinyal ortalama performans, gürültü standart sapmadır. s. 93
Eş zamanlı mühendislik:
Ürünleri ve üretim süreçlerini çapraz fonksiyonel ekiplerle eş zamanlı tasarlama. Karşıtı "duvarlar arası" sıralı tasarımdır. s. 94
Üretim süreci seçimi / Ürün-süreç matrisi:
Süreç seçimi süreç çeşidinin belirlendiği stratejik karardır. Matris süreç, ürün karması ve yaşam devri ilişkisini inceler. s. 95, 98
Başabaş noktası:
Toplam maliyet ile toplam gelirin eşit olduğu nokta; makine alternatiflerini karşılaştırmada kullanılır. Kitapta sayısal formül yoktur. s. 99

Kaç maddeli listeler

  • Ürün stratejisinin odakları 3 Ürün çeşitliliği; düşük maliyet; hızlı cevap (ya da birleşimi). Süreç seçimine etki eden faktörler 7: ürün çeşidi; üretim hacmi; tesis büyüklüğü; talep çeşidi; pazar özellikleri; tedarikçiler; rakipler. s. 71
  • Ürün yaşam döngüsü 4 Sunuş: talep düşük, maliyet yüksek. Gelişme: satış ve kâr hızla artar. Olgunlaşma: maliyet düşük, verimlilik yüksek, rekabet yoğun ★. Düşüş: pazar daralır, süreç standart ve otomatik. SGOD s. 72–73
  • Ürün tasarımının sorumlulukları (Stevenson) 7 Müşteri isteğini ürün gerekliliğine yansıtma; mevcut ürünü geliştirme; yeni ürün geliştirme; kalite ve maliyet hedeflerini formüle etme; prototip yapıp test etme; özellikleri belgeleme; ürün özelliklerini süreç özelliklerine dönüştürme. s. 74
  • Ürün geliştirmede başarı faaliyetleri 5 Yaratıcılık; anlayış; iletişim; test etme; ikna. Başarı için gerekenler 3: finansal destek; pazar anlayışı; insan becerisi. s. 75–76
  • Ürün geliştirme süreci aşamaları (Otto ve Wood) 3 Fırsatın anlaşılması (ilk adım: ürün için vizyon ★); kavram geliştirilmesi; kavramın uygulanması (somutlaştırma). F-K-U s. 76–77
  • Temel tasarım elemanları 5 Performans; kalite; dayanıklılık; görünüm; maliyet. İyi/kötü tasarım ölçütleri 4: kullanıma uygunluk; kalite; performans; fonksiyonellik. s. 77
  • Tasarımın 4 C'si (Walsh vd.) 4 Yaratıcılık; karmaşıklık; uzlaşma (performans ile maliyet arasında ödünleşme ★); seçim. s. 78
  • Yaratıcı davranış modeli 5 İlk kavrayış; hazırlık; kuluçka; aydınlatma; doğrulama. Rakiplerden öğrenme araçları 3: algı haritası; kıyaslama; tersine mühendislik. s. 79
  • Tasarım süreci (Rothwell) 16 basamak: uyarıcıyla başlar, yeniden inovasyonla biter. En önemli 4: tasarım brifi; kavram geliştirme; detaylı tasarım; son çıktıların değerlendirilmesi. s. 79–81
  • Başarı faktörleri (Bruce ve Bessant) 10 Kararlı üst yönetim; net kavram; müşteri sesi; eşsiz özellik; sorunların erken tespiti; aşamaların yakından takibi; tasarım ve üretimin paralel çalışması; çok disiplinli takım; CAD ve prototipleme araçları; sürekli geliştirme. s. 82–83
  • Görünmeyen etmenler (Kobu) 5 İşletme politikaları; pazarlama olanakları; ürün özellikleri; ekonomik etmenler; üretim olanakları. s. 83–84
  • Ürün tasarım ilkeleri (Martinich) 7 Parça sayısını azalt; ortak parça ve süreç kullan; standart parça kullan; montajı basitleştir; modülerlik kullan; özellik ve toleranslar makul olsun; tasarım dayanıklı (sağlam) olsun. s. 85–88
  • Montajı etkileyen özellikler 4 Bağlayıcılar; yönlendirme ve ulaşabilirlik; test için tasarım; hatasız montaj (poka-yoke). Değişkenlik kaynakları 3: malzeme; donanım yıpranması; çalışan yorgunluğu. Modülerlik: 4 modül × 3 çeşit = 81 model. s. 86–87
  • Tasarım araç ve yöntemleri 4 Kalite fonksiyon yayılımı; değer analizi; Taguchi yöntemi; eş zamanlı mühendislik. KDTE s. 88–95, 102
  • Kalite evi (Evans) 7 bölüm: karşılıklı ilişkiler (çatı); teknik özellikler; müşteri sesi; müşteri sesi öncelikleri; ilişki matrisi; rakiplerle değerlendirme; teknik özelliklerin rakiplerle karşılaştırılması. Ev sıralaması 4: müşteri istekleri → tasarım özellikleri → özel bileşenler → üretim süreci → kalite planı. s. 89–90
  • Değer analizi Basamaklar 3: fonksiyonu tanımla; katkıyı maliyetle karşılaştır; yaratıcı yeniden tasarım. Önemli noktalar 3: çok disiplinli takım ★; sistematik fonksiyon-değer karşılaştırması; basitleştirme. Faydası 7 maddedir (gereksiz maliyeti giderir, her aşamada uygulanır vb.). s. 91–92
  • Taguchi'nin 3 prensibi (Martinich) 3 Hedeften sapmada topluma maliyet doğrusaldan fazla artar; değişkenliği tasarım ve süreç belirler; ürün ve süreç özellikleri deneyle belirlenip değişkenliği azaltacak şekilde tasarlanabilir. Faktörler 2: kontrol edilebilir (malzeme, boyut); kontrol edilemeyen (kullanım süresi, bakım). Kusurların yaklaşık %80'i kötü tasarımdandır. s. 92–93
  • Eş zamanlı mühendisliğin odakları 3 İnsanlar; süreç; teknoloji. s. 94–95
  • Süreç türleri (Üreten) 6 Dönüşüm; şekil verme ve fabrikasyon; montaj; bitirme; nakliye; büro süreçleri. s. 96–97
  • Süreç seçim kararlarını etkileyenler 6 Talep yapısı; dikey bütünleşme derecesi; ürün ve hacim esnekliği; otomasyon düzeyi; ürün kalitesi; müşteriyle ilişki derecesi. Seçim tek ürüne göre değil, ürün karmasına göre yapılır. s. 97
  • Ürün-süreç matrisi Süreç yapısı 5: proje; atölye; parti; kütle; akış. Kolonlar: düşük hacim-çok çeşit → yüksek hacim-az çeşit. Köşegen dışı iki köşe "istenmeyen durum"dur. Parti hacmi arttıkça özel amaçlı makine kullanılır ve kütle ve akış tipi ekonomikleşir ★. s. 98–99
  • Makine türleri 3 Genel amaçlı; özel amaçlı; bilgisayar destekli. Bilgisayar destekli teknikler 4: CAD; CAM; CAE; CAPP. s. 99

Ünite 4 · Tesis Yerleşimi ve Kapasite Planlaması (s. 108–139)

Kritik tanımlar

Tesis yeri seçimi:
Kuruluşun tesisi için en iyi coğrafi konumu belirlemesi. s. 109
Faktör derecelendirmesi:
Seçilen faktörlere dayanarak birden fazla alternatifi puanlayıp değerlendirme yöntemi. s. 112
Tesis yerleşim planlaması:
Tesis içinde yer kaplayan tüm kaynakların en iyi fiziksel düzenlemesine karar vermek; stratejik ve uzun süreli bir karar. s. 114
Darboğaz:
Sistemin performansı ya da kapasitesinin tek ya da az sayıda kaynak tarafından sınırlandığı durum. ★ s. 114
Sabit konumlu yerleşim (proje tipi ★):
Ürün sabit kalır; işçi, malzeme ve ekipman ürüne gelir. Ürün kırılgan, hacimli ya da ağırsa kullanılır (baraj, gemi). s. 115–116
Sürece göre yerleşim (fonksiyonel):
Kaynaklar benzer süreç ve fonksiyonlara göre birlikte konumlanır. Çeşit fazla, hacim düşüktür (atölye tipine uygundur ★). s. 116
Ürüne göre yerleşim (üretim hattı):
Kaynaklar ürünün işlem sırasına göre dizilir; hızlı ve yüksek hacimli akış sağlar. İlk kez Ford'da kullanıldı. s. 117–118
Hibrit (karma) / Hücresel yerleşim:
Hibrit, sürece ve ürüne göre yerleşimin karmasıdır. Hücresel bir hibrit türüdür: benzer parça aileleri farklı makinelerden oluşan hücrelerde işlenir (grup teknolojisi). s. 119–120
Grup teknolojisi:
Benzer parça ve işlemleri bir araya toplayıp birlikte işlemeyi öngören üretim felsefesi. s. 120
İş istasyonu / Hat dengeleme:
İş istasyonu hat boyunca en az bir işçi ya da makine gerektiren alandır. Hat dengeleme, istenen çıktı için iş yükünü istasyonlar arasında eşitleyecek şekilde görev atamaktır. s. 123
Çevrim süresi:
Günlük hedefe ulaşmak için bir ürünün ne kadar sürede üretilmesi gerektiği. s. 123–124
Kapasite:
Bir tesisin ulaşabileceği maksimum çıktı oranı. Girdi ya da çıktı ölçüsüyle ifade edilir; çeşit fazlaysa girdi ölçüsü tercih edilir. s. 127–128
Teorik / Etkin kapasite:
Teorik (tasarım ★) kapasite ideal koşulda %100 verimle ulaşılabilecek en büyük çıktıdır. Etkin (pratik) kapasite normal koşullarda elde edilebilir; bakım ve hazırlık gibi beklemeler yüzünden teorikten düşüktür. s. 128

Kaç maddeli listeler

  • Ünitedeki karar konuları 3 Tesisin kapasitesi; konumu; tesis içi yerleşim düzeni. Hatalı yer seçiminin sonuçları 4: yüksek nakliye maliyeti; yetersiz hammadde ve işgücü; rekabet avantajı kaybı; finansal kayıp. s. 109
  • Yer seçimi faktörleri 6 Tedarikçilere yakınlık; müşterilere yakınlık; işgücüne yakınlık; toplum konuları; yaşam kalitesi; diğer hususlar (teşvik, arazi fiyatı, vergi, altyapı vb.). Özette ilk beşi sayılır. TMİTY s. 110–111
  • Yaşam kalitesi 4 İklim; arzu edilen yaşam tarzı; iyi okullar ★; düşük suç oranı. Küçük işletmeler için 4: park yeri; görünürlük; erişim; genişleme imkânı. s. 110–111
  • Küresel yer seçiminin sorunları 3 Kültür farklılıkları ★; dil engelleri; farklı kanunlar. Sınırlılıklar 3: politik riskler; yerel çalışan istihdamı; yerel altyapı. Avantajlar: dış pazarda satış (en büyük neden); ithal algısını azaltma; kur riskini azaltma; kotaları aşma; ucuz işgücü. s. 111–112
  • Yer seçimi karar süreci 3 Baskın faktörleri belirle; alternatifleri geliştir; alternatifleri değerlendir. s. 112
  • Faktör derecelendirme adımları 6 Baskın faktörleri belirle (ilk adım ★); ağırlık ata (toplam 100); ölçek seç (1–5); alternatifleri puanla; puan × ağırlık; en yüksek toplamı seç. s. 112
  • Yerleşim hedefleri 7 Emniyet ve güvenlik; akış; konfor; alan kullanımı; darboğazlar; koordinasyon; esneklik. ⚠ Özette emniyet yoktur, 6 madde sayılır. s. 114–115, 134
  • Temel yerleşim türleri 4 Sabit konumlu; sürece göre; ürüne göre; karma (hibrit). Süreç eşleşmesi (Tablo 4.2): proje → sabit; atölye → süreç; parti → hücresel; kütle ve sürekli → ürün. s. 115
  • Sürece göre yerleşimin özellikleri 8 Genel amaçlı kaynak; az sermaye yoğun; emek yoğun; esnek; yavaş; taşıma maliyeti yüksek; planlaması zor; alan gereksinimi yüksek. s. 117
  • Ürüne göre yerleşimin özellikleri 6 Özel amaçlı kaynak; sermaye yoğun; hızlı; taşıma maliyeti düşük ★; stok alanı düşük; esnekliği az. Hat hızını en yavaş iş merkezi belirler. s. 118
  • Hacim ve maliyete göre sıra 4 Sabit konumlu → sürece göre → hücresel → ürüne göre. Sabit maliyeti en yüksek ürüne göre yerleşimdir ★. Sa-Sü-Hü-Ür s. 121, 134
  • Hizmet yerleşimi 3 Sabit konumlu (ev tadilatı); sürece göre (hastane, banka); ürüne göre (oto yıkama, fast food). Tasarımı belirleyen 2: müşteri temas derecesi; kişiselleştirme derecesi. s. 120
  • Grup teknolojisinin uygulamaları 3 Hücresel imalat; tam zamanında üretim; esnek imalat sistemleri. s. 120
  • Sürece göre yerleşim tasarımı Teknikler 2: blok diyagram; ilişki diyagramı. Ölçü toplam taşıma maliyeti ya da mesafesidir. Gerekli veriler 4: alan; bina kısıtı; iş akışı miktarı; yakınlık kısıtları. Yazılımlar: CRAFT, ALDEP. s. 121–122
  • Hat dengeleme adımları 7 Öncelik diyagramı; çevrim süresi; teorik minimum istasyon sayısı (üste yuvarlanır); birincil ve ikincil atama kuralı; görev ataması (çevrim süresini aşmadan); etkinlik hesabı; yetersizse yeniden dengeleme. s. 123–124
  • Kapasite kararlarının ilişkili olduğu konular 7 Maliyet; gelir; sermaye; kalite; talebi karşılama hızı; tedarik güvenliği; esneklik. s. 127–128
  • Teorik kapasiteye ulaşmayı engelleyenler 5 Makine arızası; yükleme hataları; vardiya değişimi; periyodik bakım; planlama hataları. Çıktının etkin kapasiteden düşük olma nedenleri 5: arıza; hatalı üretim; personel rahatsızlığı; iş kazası; yetersiz talep. s. 128
  • Etkin kapasiteyi etkileyen faktörler 8 Tesisler; ürün ve hizmet; süreç; insan; politika; operasyonel; tedarik zinciri; dış faktörler. Artırma yolları 3: kalite sorunlarını düzeltmek; düzenli bakım; tam eğitim. s. 129–130
  • Kapasite planlama süreci 8 Uzun dönem ihtiyacı tahmin et; mevcut kapasiteyi değerlendir; alternatifleri belirle; mali analiz; niteliksel değerlendirme; en iyi alternatifi seç; uygula; izle. En kritik aşama talep tahminidir. s. 130
  • Talep örüntüleri (Şekil 4.9) 4 Büyüyen; düşen; döngüsel; kararlı ("tekrarlı" değildir ★). Dağılımlar 3: normal; düzgün; Poisson. s. 131, 137
  • Dış kapasite (yap ya da al) kararını etkileyenler 6 Mevcut kapasite; uzmanlık; kalite; talebin doğası; maliyet; riskler. Riskler 3: kontrol kaybı; bilgi paylaşımı; özel bilgilerin ifşası. s. 132
  • Kısa ve orta dönem kapasite stratejileri 6 Stok; geciktirme; iş gücü seviyesi; iş gücünün eğitimi; taşeron kullanımı; süreç tasarımı. S-G-İ-E-T-S s. 132–133

Kişi – Yıl – Katkı (tüm üniteler)

  • Endüstri devrimi · 1770'ler, İngiltere ★: iş gücünden makine gücüne geçiş s. 9
  • Adam Smith · 1776: "Ülkelerin Zenginliği", iş bölümü s. 9
  • Eli Whitney · 1790: değişebilen, standart parçalar s. 10
  • F. W. Taylor · 1900'lerin başı: bilimsel yönetimin babası s. 10
  • Frank ve Lillian Gilbreth: Gantt ile hareket ekonomisi. Lillian: iş tatmini, iş standardizasyonu, ücret teşvik planı, iş basitleştirme ★ s. 10
  • Henry Gantt: parasal olmayan teşvikler; Gantt şeması s. 10
  • Henry Ford · 1913: Model T, ilk hareketli montaj hattı (730 saatten 1,5 saate); ürüne göre yerleşimi ilk kez kullandı s. 10, 117
  • F. W. Harris · 1915: envanter sipariş miktarı modeli · Max Weber · 19. yy: yerleşim modeli · A. K. Erlang · 1930'lar: kuyruk modeli s. 10
  • Hawthorne çalışmaları · 1927, Western Electric: işin sosyal ve psikolojik yönü verimliliği etkiler s. 10
  • W. Shewhart: istatistiksel kalite kontrol; PUKÖ döngüsü s. 10, 20
  • J. Orlicky / G. Plossl · 1960–70'ler: MRP / Üretim Kaynakları Planlaması s. 10
  • Japon işletmeleri: 1970'lerde JIT ve üretim stratejisi ★; 1980–90'larda TQM s. 11, 47
  • Deming, Juran, Crosby: TKY'nin öncüleri · M. Hammer: değişim mühendisliği s. 20
  • Toyota: yalın üretim · Motorola: altı sigma s. 21, 27
  • Stecke 1983: ESS tanımı · Davis 1987: kitlesel özel üretim · Pine II 1993: kitlesel özel üretimin 4 tipi s. 25–26
  • Kumar ve Suresh 2009: 4 doğru; kapasite stratejileri s. 4, 132
  • Dinçer: strateji tanımı ★ · Sanders 2011: üretim stratejisi tanımı s. 41, 47
  • M. Porter: verimlilik ile strateji farkı; Beş Kuvvet modeli s. 45, 47
  • Hayes ve Wheelwright: 4 aşamalı üretim katkısı modeli ★ · Slack vd. 2013: 4 bakış açısı s. 52–54
  • John Elkington · 1990'ların ortası: üçlü bilanço ★ s. 56
  • Otto ve Wood 2001: ürün geliştirme ve 3 aşaması · Stevenson 2009: 7 tasarım sorumluluğu s. 74–76
  • Walsh vd. 1992: 4 C · Rothwell 1983: 16 basamak · Bruce ve Bessant 2002: 10 başarı faktörü · Kobu 2005: 5 etmen s. 78–83
  • Martinich 1997: 7 tasarım ilkesi, Taguchi'nin 3 prensibi, ürün-süreç matrisi s. 85, 92, 98
  • KFY: 1960'ların sonunda Japonya'da doğdu, 1980 başında ABD'ye yayıldı · Evans 1997: kalite evi s. 88–89
  • General Electric · 1947: değer analizi s. 91
  • G. Taguchi: sağlam tasarım, kalite kayıp fonksiyonu; kusurların yaklaşık %80'i kötü tasarımdan s. 92
  • Üreten 2005: 6 süreç türü, 6 seçim kararı · Çelikçapa 2000: 16 makine seçim faktörü · Giffi vd.: eş zamanlı mühendislik tanımı s. 97–102

Formül Kartı (kitaptaki tüm hesaplar; örnekler yeniden doğrulandı)

1 · Katma değer (Ü1) Çıktının değeri − Girdilerin maliyeti s. 5
2 · Verimlilik (Ü2) Çıktı / Girdi s. 59
3 · Toplam verimlilik Üretilen değer / Tüm girdilerin değeri 45.000 / 40.000 TL = 1,125 s. 59–60
4 · Kısmi verimlilik Çıktı / Tek girdi (birimler farklı) Makine: 500 m / 2,5 sa = 200 m/sa · İşgücü: 120 mudi / (4 × 3 sa) = 10 mudi/adam-sa · Enerji: 25 / 5000 kWh = 0,005 ekmek/kWh ⚠ Kitapta 0,0005 yazıyor. ★ 80 parça/sa × 15/60 = 20 parça s. 60, 65
5 · Çok faktörlü verimlilik Çıktı / (İşçilik + Makine maliyeti) (aynı birim) 1000 / (500 + 300) = 1,25 adet/TL s. 60
6 · Değer (Ü3) Yararlılık / Maliyet s. 91
7 · Modülerlik Model sayısı = çeşitmodül 34 = 81 model s. 87
8 · Faktör derecelendirme (Ü4) Σ (ağırlık × puan), ağırlıkların toplamı 100, ölçek 1–5 K1 = 345 · K2 = 395 (seçilir) · K3 = 280. K2 = 75+90+120+50+60 s. 112–113
9 · Toplam taşıma (sürece göre) Σ (taşıma adedi × mesafe) (a) 4.450 m; C ile E yer değiştirince (b) 3.950 m (500 m daha az) s. 122
10 · Çevrim süresi Günlük üretim süresi / Günlük hedef 420 × 60 / 500 = 50,4 sn s. 124
11 · Teorik istasyon sayısı Σ görev süresi / Çevrim süresi, üste yuvarlanır 195 / 50,4 = 3,87 → 4 (dengelemede gerçekte 5 çıktı) s. 124–126
12 · Dengeleme etkinliği Σ görev süresi / (istasyon sayısı × çevrim süresi) 195 / (5 × 50,4) = 0,774, yani %77 etkinlik ve %23 boş zaman. Birincil kural en çok takipçisi olan görev, ikincil kural en uzun süre. ⚠ Tablo 4.4'te J'nin öncülü olarak K da yazılmış; bu dizgi hatası, J'nin öncülleri F, G, H, I. s. 124–126
13 · Kapasite kullanım oranı Gerçekleşen çıktı / Teorik kapasite 36 / 50 = %72 s. 128–129
14 · Kapasite kullanım verimi Gerçekleşen çıktı / Etkin kapasite 36 / 40 = %90 s. 128–129
15 · Makine gereksinimi Gerekli makine zamanı / Bir makinenin kapasitesi, üste yuvarlanır (500×3 + 250×4 + 600×5) = 5.500 sa; 5.500 / (8 × 250) = 2,75 → 3 makine s. 131–132
Kitapta yok: ağırlık merkezi, yük-mesafe yöntemi, başabaş formülü (yalnızca tanımı var, s. 99), ayrı bir "kapasite etkinliği" formülü.

Sık Karıştırılan Kavram Çiftleri

  • Verimlilik ↔ Etkinlik: Verimlilik işi en düşük maliyetle yapmak, etkinlik en büyük değer için doğru işi yapmaktır. s. 4
  • Mal ↔ Hizmet: Mal somut, depolanabilir ve tekdüzedir; hizmet soyut, depolanamaz ve müşteriyle aynı anda üretilip tüketilir. s. 3, 6
  • Stoğa ↔ Siparişe göre üretim: Stoğa üretim talepten önce üretir, hızlıdır ama esnekliği düşüktür; siparişe üretimi müşteri başlatır, esnekliği yüksek ama teslimi uzundur. s. 16–17
  • Siparişe göre üretim ↔ Siparişe göre montaj: Montajda parçalar stokta hazırdır, daha hızlıdır ama ürün esnekliği daha düşüktür. s. 17
  • Kesikli ↔ Sürekli: Kesikli üretim çok çeşit, az miktar ve genel amaçlı makine; sürekli üretim az çeşit, çok miktar, özel amaçlı otomasyon ve yüksek verimlilik demektir. s. 17–18
  • Parti ↔ Atölye tipi: Parti tipinde belirli miktarlarda partiler, atölye tipinde her ürüne özgü rota ile tek ya da çok küçük partiler üretilir. s. 17–18
  • Kütle ↔ Akış tipi: Kütle üretiminde ürün parça değişikliğiyle çeşitlenebilir (buzdolabı, araba); akış tipinde makine tek ürüne ayrılmıştır ve 7/24 çalışır (kâğıt, çimento). s. 18
  • TKY ↔ Değişim mühendisliği: TKY sürekli, adım adım iyileştirmedir; değişim mühendisliği süreçlerin radikal biçimde yeniden tasarımıdır. s. 20
  • Yalın ↔ Çevik: Yalın üretim değer katmayan israfı yok eder; çevik üretim değişen pazara hızlı ve etkili karşılık verir. s. 21–25
  • Kitlesel özel üretim ↔ ESS: Kitlesel özel üretim özelleştirme ile düşük maliyeti birleştiren bir pazarlama ve üretim tekniğidir; ESS NC tezgâh ve otomatik elleçlemeden oluşan fiziksel bir sistemdir. s. 25–26
  • Tesis yeri seçimi ↔ Tesis yerleşimi: Yer seçimi coğrafi konum kararıdır; yerleşim tesis içinin fiziksel düzenidir. s. 13–14
  • SWOT ↔ TOWS: SWOT durumu tespit eder; TOWS bu tespitten SO, ST, WO ve WT stratejilerini çıkarır. s. 46
  • Hız ↔ Güvenilirlik: Hız hızlı teslimat, güvenilirlik zamanında teslimattır. s. 49
  • Uygulama ↔ Destekleme ↔ Yönlendirme: Uygulama stratejiyi üretime yansıtmak (en alt), destekleme amaçları yenilemek, yönlendirme stratejiyi üretimin belirlemesidir (en üst). s. 53–54
  • Dayanıklılık ↔ Güvenilirlik: Dayanıklılık çalışma ve raf ömrüdür; güvenilirlik istenen işi istenen zamanda yapabilmektir. s. 84
  • KFY ↔ Değer analizi: KFY müşteri sesini teknik isteklere çevirir; değer analizi fonksiyon analiziyle gereksiz maliyeti ayıklar. s. 89, 91
  • Duvarlar arası ↔ Eş zamanlı mühendislik: Duvarlar arası tasarım sıralı ve iletişimsizdir; eş zamanlı mühendislikte ürün ve süreç aynı anda, çok disiplinli ekiple tasarlanır. s. 94
  • Üretim için ↔ Montaj için tasarım: Üretim için tasarım tüm üretim maliyetini, montaj için tasarım yalnız montaj maliyetini düşürür. s. 106
  • İleriye ↔ Geriye bütünleşme: İleriye bütünleşme pazara doğru, geriye bütünleşme hammaddeye doğrudur. s. 97
  • Sürece ↔ Ürüne göre yerleşim: Sürece göre yerleşim çok çeşitli, esnek, işgücü yoğun ve yavaştır, taşıma maliyeti yüksektir; ürüne göre yerleşim bunların tersidir. s. 119
  • Kullanım oranı ↔ Kullanım verimi: Kullanım oranı çıktı/teorik kapasite, kullanım verimi çıktı/etkin kapasitedir. s. 128
  • Birincil ↔ İkincil kural: Birincil kural hangi görevle başlanacağını, ikincil kural eşitlikte hangi görevin seçileceğini belirler. s. 124

Sınavda En Çok Sorulabilecek 25 Bilgi (öğrenme çıktıları, bölüm özetleri ve Neler Öğrendik)

  1. 4 doğru: kalite, miktar, zaman, maliyet. Üretim yönetimi planlar, organize eder, koordine eder ve kontrol eder. s. 4, 30
  2. Kâğıt kimyasal, buzdolabının teslimi yersel, tatil psikolojik dönüşümdür. s. 5
  3. Danışmanlık hizmettir. Hizmet depolanamaz; hammaddeye mal üretimi daha çok dayanır. s. 3, 6
  4. Sanayi devrimi 1770'lerde İngiltere'de başladı. Smith 1776, Whitney 1790, Ford 1913, Hawthorne 1927. s. 9–10
  5. L. Gilbreth: iş tatmini, iş standardizasyonu, ücret teşviki, iş basitleştirme. s. 10
  6. Talebe göre: stoğa, siparişe, siparişe montaj. Akışa göre: kesikli (parti, atölye), sürekli (kütle, akış), proje. s. 31
  7. Atölye tipi tek ya da küçük partilerle çalışır, genel amaçlı makine kullanır. Proje tipinde ürün sabit konumdadır. s. 18–19
  8. 10 çağdaş yaklaşım: TKY, değişim mühendisliği, yalın, TZY, çevik, kitlesel özel üretim, ESS, altı sigma, CIM, e-üretim. s. 32
  9. Kitlesel özel üretim ve ESS tanımları doğrudan sorulur. Altı sigma milyonda 3,4 hata demektir. s. 25–28
  10. Rekabet gücünü etkileyen 10 faaliyette "tedarikçi sayısı" yoktur. Şikâyetin hızlı çözümü hızlı yanıttır. s. 39–40
  11. İşletme stratejisinin 3 girdisi: misyon, çevresel tarama, öz beceriler. s. 44
  12. Üretim stratejisini 1970'lerde Japon işletmeleri öne çıkardı. s. 47
  13. 5 performans hedefi: kalite, hız, güvenilirlik, esneklik, maliyet. Bütünlük ve süreklilik hedef değildir. s. 57
  14. En alt düzey uygulama stratejisidir. Hayes ve Wheelwright modelinin 4 aşaması vardır. s. 53–55
  15. Üçlü bilanço Elkington'a aittir (1990'ların ortası): insan, gezegen, kâr. s. 56
  16. 80 parça/saat çalışan makine 15 dakikada 20 parça üretir. s. 60
  17. Maliyetin düşük, verimliliğin yüksek olduğu yaşam döngüsü aşaması olgunlaşmadır. s. 72
  18. Ürün geliştirme ürün için vizyon geliştirerek başlar (fırsatın anlaşılması). s. 76
  19. 4 C'deki performans ile maliyet ödünleşmesi uzlaşmadır. s. 78
  20. Güvenilirlik, sağlam tasarım ve poka-yoke tanımları sorulur. s. 84, 87
  21. Taguchi'ye göre değişiklik tasarımda daha ucuzdur. Değer analizi fonksiyona odaklanır ve çok disiplinli takım kullanır. s. 91–93
  22. Ürün-süreç matrisinde parti hacmi arttıkça parti tipi değil, kütle ve akış tipi ekonomikleşir. s. 98
  23. Okullar yaşam kalitesi faktörüdür. Faktör derecelendirmenin ilk adımı baskın faktörleri belirlemektir. Kültür farkı küreselleşmenin sorunudur. s. 110–112
  24. Kaynağın sınırlaması darboğazdır. Atölye tipi sürece göre, proje tipi sabit konumlu yerleşime uyar. Sabit maliyeti en yüksek olan ürüne göre yerleşimdir. s. 114–121
  25. Tasarım kapasitesi teorik kapasitedir. Talep örüntüleri büyüyen, düşen, döngüsel ve kararlıdır; "tekrarlı" yoktur. s. 128–131